Kolejny laureat Konkursu Chopinowskiego zagości na śląskiej scenie. Tym razem w Filharmonii Śląskiej wystąpi włoska pianistka – ulubienica XVIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina – Leonora Armellini, wykonując oczywiście dzieło Fryderyka Chopina.
Wieczór rozpoczną Momenty Jana Wincentego Hawela – utwór, o którym ten śląski kompozytor sam mówi, że jest to jedno z jego ulubionych dzień. Śląska Orkiestra Kameralna wykonała Momenty podczas jubileuszowego koncertu kompozytora, pełniącego jednocześnie przez wiele lat stanowisko dyrygenta naszych kameralistów. Kompozycja ta składa się z trzech części, które łączą tradycyjną notację z elementami aleatoryzmu, co nadaje każdemu wykonaniu unikalny charakter. Utwór jest pełen kontrastów dynamicznych i emocjonalnych, co sprawia, że jest on wyjątkowo ekspresyjny i różnorodny.
Koncert fortepianowy nr 2 f-moll op. 21 Fryderyka Chopina to dzieło skomponowane w 1829 roku, będące jednym z jego najważniejszych utworów koncertowych. Kompozycja składa się z trzech części: Maestoso, Larghetto i Allegro vivace. Pierwsza część rozpoczyna się dramatycznym tematem, który kontrastuje z bardziej lirycznym drugim tematem, a całość jest przeplatana wirtuozowskimi pasażami fortepianowymi. Druga część, Larghetto, to spokojna i romantyczna melodia, inspirowana uczuciami Chopina do jego ówczesnej miłości, Konstancji Gładkowskiej. Ostatnia część, Allegro vivace, charakteryzuje się żywiołowym rytmem i elementami polskiej muzyki tanecznej, zwłaszcza mazurki, co podkreśla narodowy charakter utworu.
Przedłużając romantyczny nastrój koncertu, kolejnym utworem będzie melodyjna “Serenada” autorstwa dziewiętnastowiecznego czeskiego twórcy Josefa Suka.
Koncert zwieńczy Symfonia smyczkowa nr 2 Felixa Mendelssohna- Bartholdy’ego – rówieśnika Chopina, która jest częścią cyklu dwunastu symfonii smyczkowych, a które kompozytor napisał w młodości. Utwór składa się z trzech części: Allegro, Andante i Allegro vivace. Pierwsza część, Allegro, charakteryzuje się dynamiczną i pełną energii melodią, typową dla stylu klasycznego, z wyraźnym wpływem Mozarta. Druga część, Andante, w tonacji h-moll, wprowadza spokojniejszy, liryczny nastrój, kontrastujący z żywiołowym charakterem pozostałych części. Ostatnia część, Allegro vivace, powraca do D-dur, zamykając utwór wirtuozowskim i radosnym finałem, który podkreśla młodzieńczą świeżość i kreatywność Mendelssohna.
powiązane artykuły:
Kultura
7 października 2025
