Jak sobie poradzić z rozpoczynającym się rokiem szkolnym?

Dla dziecka powrót do szkoły pod długim okresie zawsze jest stresujący. Rytm wakacyjny zasadniczo różni się od tego, który obowiązuje w roku szkolnym, a natłok obowiązków oraz realne zagrożenie, że po raz kolejny zostanie zamknięte w domu to duże obciążenie psychiczne nie tylko dla uczniów, ale także dla rodziców, co może się także udzielać najmłodszym.

W związku z tym rodzice powinni być wyczuleni na wszystkie zmiany dotychczasowego zachowania dziecka, w szczególności, jeśli zaczyna inaczej jeść, jest smutnie, rozdrażnione, nie odzywa się, dużo czasu spędza samotnie w pokoju, ma problemy z zasypianiem.  To pierwszy znak, że trzeba szukać fachowej pomocy.

Pamiętajmy, że po pandemii koronawirusa czeka nas pandemia depresji, w szczególności u nastolatków, ponieważ wbrew pozorom zdalna nauka i wstrzymanie się od kontaktów z rówieśnikami jest łatwiejsze dla małego dziecka niż dla nastolatka, dla którego bycie z rówieśnikami jest najważniejsze i kluczowe do prawidłowego rozwoju. Poza tym pamiętajmy, że nie wszystkim zdalna nauka przychodzi łatwo. Niektórzy uczniowie mają z taką forma nauki poważne problemy. W dodatku ta sytuacja wpływa także negatywnie na stan emocjonalny rodziców, co generalnie prowadzi do dużych napięć w domu, a w takich warunkach ciężko się edukować. Pamiętajmy także o dużej grupie dzieci o szczególnych potrzebach edukacyjnych tj. z dysleksją, dysgrafią, Aspergerem, z problemami z koncentracją. Dla nich nauka zdalna jest szczególnie uciążliwa, a rodzice nie posiadają odpowiedniego przygotowania do pracy z dziećmi w zakresie edukacji.

Dlatego jeśli zauważymy, że pojawia się problem, z którym nie umiemy sobie poradzić, poprośmy o pomoc specjalistę. To nie jest tak, że jesteś złym rodzicem, ale w takich sytuacjach ktoś obcy z odpowiednim przygotowaniem merytorycznym jest w stanie nam pomóc. Najważniejsze, aby do codziennego życia wprowadzić jasne i czytelne zasady np.:

• Rozmawiajmy z dziećmi o emocjach. Dziecko może bać się śmierci, utraty bliskich lub samego zachorowania. Absolutnie nie oszukujmy dzieci, przyznawajmy się, jeśli tak jest, że też czegoś o sytuacji nie wiemy, że też mamy obawy, szukajmy wspólnie odpowiedzi.
• Rozmawiajmy z nastolatkami jak z dorosłymi ludźmi, żeby pomogli w opiece nad starszą osobą, znaleźli zajęcie dla dziadka, doradzili mu, na jakie strony powinien wchodzić. Angażujmy dzieci w obwiązki domowe.
• Utrzymajmy stały rytm dnia.
• Nie pozwólmy dziecku całkowicie zniknąć w Internecie. Szkoła jest pretekstem do ciągłego bycia w sieci, dziecko mówi, że się uczy. Jednak trzeba uważać i sprawdzać, co dziecko faktycznie robi.
• Rozmawiamy z dzieckiem o jego nauce, interesujmy się tym, jak sobie radzi. Nie jest też dobrze, jeśli dziecko uczy się, a ma pootwierane okna z innymi stronami, grami, jednocześnie coś robi na komórce. Dzieci mówią, że „ogarniają” taki wielowątkowy przekaz, ale to jest bardzo męczące dla mózgów.
• Róbmy sobie jako rodzina wspólnie przerwę od Internetu, odłóżmy telefony i coś róbmy razem.
• Zadbajmy o dobry sen. Ilość bodźców płynąca z ekranów jest mecząca dla dzieci, ma też wpływ na to, czy dobrze śpią. Na godzinę przed snem odstawmy komputer, komórki, wywietrzmy pokój.
• Wspierajmy dziecko w utrzymywaniu kontaktu z rówieśnikami. Starsze dziecko może, oczywiście w dozwolonych godzinach, po szkole, pójść na spacer z przyjacielem.
• Zadbajmy o zdrowy ruch. Wprowadźmy zdrowy zwyczaj: wyjdźmy razem z dzieckiem co wieczór np. o 18.00 na 40-minutowy, marszowy spacer. Spacer zapobiega stanom depresyjnym, jest dobry dla kondycji. Skoro mówimy dziecku „nie siedź ciągle przed komputerem”, dajmy mu dobry przykład.

Dobre praktyki, które pomogą na wypadek edukacji zdalnej:

• Zachowajcie stały rytm dnia, zwłaszcza jeśli chodzi o porę snu i posiłków
• Niech będzie wydzielony czas na naukę i czas na zabawę
• Róbcie coś całą rodziną, grajcie w gry rodzinne, jedzcie wspólne posiłki – to dobry moment, by zadbać o prawidłową dietę
• Wyznaczajcie dzieciom zadania domowe, włączajcie je w obowiązki rodzinne
• Wprowadźcie 20-minutową sjestę w ciągu dnia, niekoniecznie tylko w przypadku małych dzieci
• Zadbajcie o ruch, idźcie codziennie na rodzinny spacer, zadbajcie, by dziecko nie spędzało całego dnia przed komputerem i telewizorem
• Zadbajcie o zajęcia i kontakty bez pośrednictwa Internetu, to może być spotkanie z koleżanką na ulicy, w parku, z zachowaniem dystansu, wizyta u dziadków bez wchodzenia do mieszkania itp.
• Rozmawiajcie z dziećmi o emocjach, dajcie im poczuć, że mają prawo do rozmaitych emocji i będą wysłuchane.  

INTEGRUM pomoc psychologiczna dla dorosłych, dzieci i młodzieży

Tel. 572 555 595