Białowieski Park Narodowy, Stare Miasto w Krakowie, Zamek w Malborku i... pogórniczy krajobraz Tarnowskich Gór i Bytomia! To obiekty dziedzictwa kulturowego i naturalnego, które znalazły się na prestiżowej liście światowego dziedzictwa UNESCO. W Polsce jest tylko 16 takich miejsc, które zostały uznane przez UNESCO za szczególnie warte ochrony jako dziedzictwo ludzkości. Jak widać, nie trzeba wyjeżdżać poza Śląsk, aby zobaczyć jedno z nich.
O wpis "Kopalni ołowiu, srebra i cynku wraz z systemem gospodarowania wodami podziemnymi w Tarnowskich Górach" na listę światowego dziedzictwa UNESCO zabiegali społecznicy ze Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej. Dzięki ich staraniom, 2 lipca 2017 r. Komitet Światowego Dziedzictwa UNESCO włączył tarnogórsko-bytomski obszar do prestiżowego zestawienia niezwykle cennych miejsc, które powinny być otoczone szczególną ochroną.
Kopalnia rud ołowiu, srebra i cynku w Tarnowskich Górach to obiekt, który obejmuje w całości podziemną kopalnię wraz ze sztolniami, szybami, galeriami oraz systemem gospodarowania wodami podziemnymi. Na powierzchni zachowała się XIX-wieczna przepompownia parowa, która jest świadectwem ciągłości prac nad odprowadzaniem wody z kopalni od ponad 300 lat. Dzięki specjalnemu systemowi zbędną wodę wykorzystywano do zaopatrywania miasta w wodę pitną i do użytku przemysłowego. Tarnogórski wpis na listę UNESCO ma też bytomski akcent – we wpisie znalazły się także pogórniczy krajobraz Srebrnej Góry i Rezerwat Segiet.
To miejsce niezwykłe, bo takiego lasu bukowego nie znajdziemy w żadnym zakątku Polski ze względu na swoją topografię. Polecam wszystkim, by wybrali się na spacer. Miejsce, które jest na prestiżowej liście najważniejszych zabytków świata, o którym powinniśmy opowiadać swoim wnukom. Tam możemy pokazać jaka jest tożsamość Górnego Śląska ”
podkreśla Zbigniew Pawlak, prezes Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.
Bytomski fragment UNESCO najlepiej zwiedzać podczas spaceru lub rowerowej przejażdżki. Przy zwiedzaniu Segietu można skorzystać ze ścieżki dydaktycznej „Las Segiecki”. Poprowadzono ją m.in. doliną potoku, nad malowniczymi, leśnymi stawami oraz przez punkt widokowy nad kamieniołomem „Blachówka”.
Rezerwat Segiet został utworzony w 1953 r., w celu zachowania fragmentu naturalnego lasu bukowego dawnego Lasu Segieckiego. Podłoże skalne tego terenu stanowią triasowe wapienie muszlowe oraz dolomity margliste i kruszconośne. Flora rezerwatu składa się z 15 gatunków drzew, 9 gatunków krzewów i 103 gatunków roślin zielnych. Występuje tutaj prawie jednolity drzewostan bukowy, z domieszką jaworu, świerka, sosny i brzozy.
Światowa lista zabytków UNESCO każdego roku przyciąga turystów z kilkudziesięciu krajów chcących poznać historię tych wyjątkowych miejsc. Warto o tym pamiętać zwłaszcza, że w naszym przypadku są one niemal na wyciągnięcie ręki.
fot. UM BYTOM
