Podczas renowacji kościoła św. Wojciecha w Bytomiu archeolodzy odkryli kolejny tajemniczy pochówek. Szkielet kobiety z fragmentami metalowej ozdoby na czaszce może skrywać historię zamożnej mieszczańskiej rodziny – a być może i dawnego, tragicznie przerwanego narzeczeństwa.
Podczas renowacji kościoła św. Wojciecha w Bytomiu archeolodzy natrafili na kolejne, niezwykle intrygujące znalezisko. Tym razem wśród średniowiecznych murów spoczywał szkielet, który – jak przypuszczają badacze – należał do kobiety. Na jej czaszce zachowały się fragmenty metalowej ozdoby – być może wianka, siateczki, a może nawet tzw. „Korony Śmierci” (niem. Totenkrone). Tego typu znalezisko może świadczyć o tym, że zmarła wywodziła się z zamożnej rodziny mieszczańskiej.
Odkrycia dokonano w tej samej części świątyni, gdzie niedawno badacze z Muzeum Górnośląskiego odnaleźli cztery doskonale zachowane szkielety – w tym trzy dziecięce. Teraz wszystkie te pochówki zostaną poddane szczegółowym analizom, które pozwolą ustalić ich wiek oraz tożsamość osób, które tu spoczęły.
– Za nami kolejne niezwykłe odkrycie archeologiczne. Szkielet najprawdopodobniej dorosłej kobiety z widoczną na czaszce pozostałością metalowego wianka, siateczki ozdobnej lub "Korony Śmierci" mogą sugerować, że pochowano tam osobę z tzw. klasy średniej lub patrycjatu, do której należy zaliczyć zamożnych mieszczan, kupców lub rzemieślników – mówi Jarosław Święcicki, archeolog zespołu badawczego z Oddziału Górnośląskiego Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich oraz Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, który obecnie pełni nadzór archeologiczny nad prowadzonymi w kościele pracami. – Dzięki współpracy, jaką nawiązało Muzeum Górnośląskie z Politechniką Śląską w Gliwicach, antropologami z Wydziału Nauk Biologicznych i Weterynaryjnych Uniwersytetu w Toruniu oraz Instytutem Historii Uniwersytetu Śląskiego szkielet zostanie poddany szczegółowym badaniom, które powinny dać nam odpowiedź, z jakiego okresu pochodzą odkryte kości, jak również kim była pochowana osoba – dodaje Jarosław Święcicki.
Tajemnica „Korony Śmierci”
Znaleziona ozdoba, którą badacze podejrzewają o bycie „Koroną Śmierci” (Totenkrone), trafi teraz do analiz specjalistów. Ten niezwykły przedmiot to czepiec z brązowych i srebrnych drucików, często zdobiony szklanymi paciorkami. Zwyczaj nakazywał wkładać go do grobu osobom, które zmarły jako narzeczone, nie doczekawszy dnia swojego ślubu.
Kościół pełen tajemnic
Renowacja świątyni pw. św. Wojciecha w Bytomiu od miesięcy zaskakuje archeologów i historyków. Podczas prac budowlanych odsłonięto już mury prawdopodobnie z XIV wieku, a także ślady kolejnych przebudów – od XV stulecia aż po czasy współczesne. Odkryto m.in. zamurowane elementy kamiennego portalu po obu stronach kruchty północnej oraz wejście w ścianie starej zakrystii, które – jak przypuszczają badacze – w XIX wieku mogło pełnić funkcję remizy strażackiej.
- Kościół pw. św. Wojciecha pochodzi prawdopodobnie z połowy XV wieku. Powstał w miejscu poprzedniego, drewnianego kościoła, który zbudowano wraz z klasztorem w latach 1257-1258 dla sprowadzonych przez księcia opolskiego Władysława w 1258 roku franciszkanów – mówi Tomasz Sanecki, bytomski historyk.
Ostatnie miesiące przyniosły także kolejne rewelacje. Podczas prac budowlanych odkryto ostrołukowy otwór przejścia, który mógł być używany jeszcze na początku XVII wieku. W czerwcu 2025 roku, przy elewacji od strony ul. Józefczaka, odsłonięto z kolei pierwotne obrysy okien, strukturę ścian i przypór oraz mury obwodowe z kamienia łamanego. Miesiąc później natrafiono na cztery szkielety dziecięce oraz przedmioty towarzyszące: miedziane i brązowe ozdoby, ceramikę z XIII–XIV wieku i kamienne konstrukcje o precyzyjnie obrobionych blokach.
Każde z tych znalezisk przybliża nas do odkrycia fascynującej, wciąż nie do końca znanej historii bytomskiej świątyni.
